OYUNCAKLAR VE ÇOCUKLAR

Oyuncaklar çocuğun somut dünyasının en gerçek nesneleridir. Biz büyükler anlamamakta dirensek de bir kız çocuğu,oyuncak bebeğinin onu gerçekten gördüğünü, duyduğunu, tanıdığını, aradığını, göremeyince üzüldüğünü kendisine ihtiyaç duyduğunu düşünür. Bu bir oyun değil, gerçektir onun duru ve somut dünyasında.

Çocukların en çok oyuncak gereksinimi duydukları erken çocukluk dönemi dediğimiz 0-6 yaşları arasındaki süreçte aynı zamanda çocuğun kişiliğinin temel özelliklerinin de şekillendiği dönemdir. Bu nedenle oyuncakların seçimi de önem taşır. Oyuncakların seçiminde çocukların yaşına,cinsiyetine ve zekasına göre değişmekle birlikte belli başlı ilkelerden söz edebiliriz:

-Çocuklara sevgiyi,yardımlaşmayı,paylaşma duygusunu fark ettiren  oyuncaklar (bebekler,hayvanlar,ev,bahçe,ağaç,çiçek figürleri vs) tercih edilmeli.

-Başkalarına zarar verme vurgusu ve iması taşıyan “agresif” oyuncaklardan kaçınılmalı(kılıç,tabanca,tüfek vs.) (Buna karşın nedendir bilinmez ülkemizde erkek çocukların asli oyuncağı bir oyuncak tabanca ya da tüfekmiş gibi bir sağlıksız anlayış yaygındır.)

-Çocuğun zekasını,dikkatini,yapıp çatma yeteneğini geliştirecek oyuncaklar (lego,puzzle,boyama kitapları,çok parçalı,geçmeli oyuncaklar vs) seçilmelidir.

-Birden fazla kişiyle oynanan oyunlarda ve oyuncaklarda da bir vuruşma ya da yarışmadan çok yardımlaşma ve birbirini tamamlama gerektiren oyunları tercih etmek daha sağlıklı olur.

-Ucu açık (seçenekleri çok sınırlı olmayan) oyunlar ve oyuncaklar çocuklarda yeni yollar,taktikler,yeni seçenekler arama yetilerini geliştirir ve basmakalıp,birkaç seçenekle sınırlı şekilde düşünmelerini engeller.

-Daha ileri yaşlardaki çocuklar için daha aktüel olan ve erişkinlerin de ilgi gösterdiği elektronik ortamlardaki dijital oyunlarda da -denetlenebildiği ölçüde- agresif,şiddet ve kan üzerine kurulu  oyunlardan kaçınılmalı ve daha çok yapmaya,bulmaya,başarmaya kurtarmaya yönelik oyunlar önerilmelidir.